Poprzednia

ⓘ Filip Memches. Jest absolwentem psychologii na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Publikował artykuły, eseje, wywiady na łamach prasy codziennej, m.in.: ..



                                     

ⓘ Filip Memches

Jest absolwentem psychologii na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.

Publikował artykuły, eseje, wywiady na łamach prasy codziennej, m.in.: "Dziennika”, "Życia”, tygodników opinii, m.in.: "Gazety Polskiej”, "Newsweek Polska”, "Nowego Państwa”, "Tygodnika Powszechnego” oraz periodyków, m.in.: "Arcanów”, "Aspen Review Central Europe”, "bruLionu”, "Christianitas”, "Nowych Mediów”, "Obywatela”, "Stańczyka”, "Teologii Politycznej”, "W Drodze”.

W latach 1999-2007 był członkiem redakcji kwartalnika "Fronda”. W 2007 był współzałożycielem czasopisma Magazyn Apokaliptyczny "44 / Czterdzieści i Cztery”.

W latach 2005-2010 współpracował z "Europą” – cotygodniowym dodatkiem do "Faktu”, potem do "Dziennika”, a następnie comiesięcznym dodatkiem do "Newsweek Polska”. Na łamach tego magazynu ukazały się jego wywiady z intelektualistami rosyjskimi, m.in: Aleksandrem Zinowiewem, Władimirem Bukowskim, Glebem Pawłowskim, Aleksandrem Duginem, Władimirem Sorokinem.

W 2010 był redaktorem i komentatorem serwisu Kresy.pl, a w latach 2011-2012 współpracownikiem tygodnika "Uważam Rze” i portalu Rebelya.pl.

W latach 2012-2017 był sekretarzem działu Opinie "Rzeczpospolitej” - z którą wcześniej współpracował już jako publicysta - oraz członkiem redakcji jej sobotnio-niedzielnego dodatku "Plus Minus”. Odszedł ze stanowiska wraz z Dominikiem Zdortem, Beatą Zubowicz, Wojciechem Stanisławskim i Robertem Mazurkiem, po tym, jak "Rzeczpospolita” zerwała współpracę z rysownikiem Andrzejem Krauzem.

W 2017 został publicystą Polskiego Radia 24, lecz kilka miesięcy później stracił tam zatrudnienie z powodu przeprowadzenia wywiadu z Janem Hartmanem. Po protestach środowiska dziennikarskiego został przywrócony do pracy w tej rozgłośni. W tym samym roku podjął współpracę jako publicysta z "Do Rzeczy”, "Nową Konfederacją” i magazynem internetowym tygodnik.tvp.pl w tym ostatnim także jako redaktor.

W 2018 został kierownikiem redakcji literatury i publicystyki TVP Kultura.

Jest autorem książek: Słudzy i wrogowie imperium. Rosyjskie rozmowy o końcu historii Arcana, Kraków 2009, zawierającej wybór rozmów z "Europy”, oraz Ekonomia w judaizmie MDI Books, Warszawa 2011, wywiadu-rzeki z rabinem Szalomem Berem Stamblerem.

Przełożył na język polski rozprawę Władimira Sołowjowa Rosyjska idea – ukazała się w książce Zaślubiny Wschodu z Zachodem Biblioteka "Frondy”, Warszawa 2007.

Opracował wybór publicystyki Alaina Besançona Świadek wieku.

Był scenarzystą programu publicystycznego Koniec końców TVP1, prowadzonego przez Pawła Kukiza i Marka Horodniczego. Współpracował przy realizacji filmów dokumentalnych i programów telewizyjnych dla TVP, TV Puls i Telewizji Polsat.

Pracował też jako copywriter w agencji reklamowej.

Był współautorem koncepcji serwisu Muzeum Powstania Warszawskiego – 1944.pl oraz autorem kilku wierszy i pod pseudonimem prozy political fiction. Prowadził blogi w salonie 24 i we wPolityce.pl. Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Jego teksty ukazywały się też po angielsku, czesku, rosyjsku i ukraińsku.

Jest prototypem postaci Filipa M., która pojawia się w powieści Cezarego Michalskiego Jezioro radykałów. Pod własnym imieniem i nazwiskiem występuje wraz z żoną Zofią w wierszu Wojciecha Wencla Koniec wakacji z poematu Imago Mundi.

Laureat Nagrody im. Krzysztofa Dzierżawskiego za rok 2016, przyznawanej przez Centrum im. Adama Smitha.

                                     

1. Wybrane publikacje

  • Alain Besançon, Świadek wieku. Wybór publicystyki z pierwszego i drugiego obiegu, t. 1-2, zebrał i opracował Filip Memches, Warszawa: Fronda 2006.
  • współautor, Ekonomia w judaizmie. Z rabinem Szalomem Berem Stamblerem rozmawia Filip Memches, Warszawa: MDI Books 2011.
  • Słudzy i wrogowie imperium. Rosyjskie rozmowy o końcu historii, Kraków: Wydawnictwo Arcana 2009.

Wielojęzycznym słowniku

Tłumaczenie
Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →